หนึ่งคนเหงา...จะเอาอะไรหนักหนา
กับคนเจ้าน้ำตา ร้องไห้ทุกเวลาที่เสียใจ

กับอีกหนึ่งคนเหงา ใจคนเราแข็งแค่ไหน
ก็เหงาเศร้าเมื่อไม่มีใคร คอยปลอบใจอยู่ข้างกาย

เมื่อสองคนได้มาเจอ หนึ่งคนเผลอไปอย่างง่าย
อยากละทิ้งความเดียวดาย เลยกลับกลายว่ารักกัน

อยากให้เธอคิดให้ดี ความรู้สึกที่มีแค่ไหวหวั่น
ไม่ใช่ว่าเรารักกัน แต่เพราะมันไม่มีใคร

ต่างคนต่างก็เหงา และเมื่อเรามาอยู่ใกล้
อาจนึกไปว่ามีใจ แท้จริงข้างในก็แค่กลัว

ไม่อยากอยู่คนเดียว ชวนท่องเที่ยวเดินไปทั่ว
ไม่ซึมเซาไม่มืดมัว สุขทั้งตัวและหัวใจ

แต่ความจริงคือความจริง ทุก-ทุกสิ่งที่เอาใจใส่
เพราะไม่อยากเหงากันต่อไป แต่ไม่อยากทำร้ายเธออีกเลย

วันนี้...เราเปิดใจ นำความในใจมาเฉลย
รักกันนะ...แต่อย่างเคย เพื่อนเฉย-เฉยเท่านั้นพอ

ต่างคนต่างเหงา ต่างเป็นเงาให้ไม่ท้อ
มิตรภาพที่ฉันนั้นถักทอ คงเพียงพอให้เธอมีแรงใจ

แล้วเราก็เป็นต่อ จะสุข เศร้า เหงา ท้อ แค่ไหน
ก็จะอยู่เป็นเพื่อนกันต่อไป จนกว่าวันที่ใจ...จะรู้ตัว