เพลง วูบหนึ่ง...ในคืนเหงา-Voice Mail

และทุกๆ ช่วงเวลาในบางครั้ง

แม้ว่าเราเองจะมีคนอื่นๆ

อยู่รายรอบตัวเรามากมายสักเท่าไหร่

แต่เราเองก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึง"ความเหงา"...

"เราจะต้องทำอย่างไรล่ะถึงจะทำให้ความเหงานี้จางหายไป ?..."

สำหรับกลุ่มคนที่โดนความเหงาทักทายอยู่

เป็นประจำคนกลุ่มนี้ก็จะมีวิธีจัดกำจัดมันออกไปได้

อย่างไม่ยากเย็นนัก ส่วนกลุ่มคนที่ไม่ค่อยมีโอกาส

ได้สัมผัสกับความเหงาสักเท่าไหร่

ซึ่งเรียกได้ว่า"นานๆ ครั้ง"พอถึงเวลาที่ความเหงามันแวะเวียนเข้ามา

กว่าที่คนในกลุ่มนี้จะเลือกหาวิธีการ

เพื่อทำให้ความเหงามันเดินจากไปได้

ก็คงใช้เวลามากอยู่พอดู

แต่สำหรับกลุ่มคนสุดท้ายที่เรียกว่าโชคร้ายที่สุดก็ว่าได้คือ

กลุ่มคนที่โดนความเหงาเดินทางเข้ามาหา

อยู่บ่อยครั้งและไม่เคยหาวิธีจัดการกับมันได้เลย

ถ้าทำได้ก็คงรู้สึกยากเย็นซะเหลือเกิน

จนบางครั้งมันบีบอัดเอาความรู้สึกของเรา

กระตุ้นเราจนทำให้เราต้องหลั่งน้ำตาออกมา

เพื่อคลายความเหงานั้นลง.

"พวกคุณล่ะเป็นคนกลุ่มไหน?..."

ในช่วงเวลาที่เรารู้สึกเหงา

เราอาจจะกำลังปล่อยใจให้ล่องลอยไป

ลอยไป จนถึงขั้นที่ไกลเกินกว่าจะหวนคืนกลับมาได้อีก

เพราะการปล่อยใจให้เหม่อลอย

จนเผลอหลวมตัวทำอะไรลงไป

โดยไม่ได้คิดไตร่ตรองการกระทำนั้นให้ดีเสียก่อน

เมื่อความเหงาคลายลง

ผลลัพธ์ที่เป็นบทสรุปจากการกระทำ

อันเกิดมาจากการเผลอเลอปล่อยใจให้เคลิ้มไป

บัดนี้เองมันได้พรากสิ่งที่สำคัญกับชีวิตของเราไป

"อย่าปล่อยให้ความรู้สึกมันล่องลอยออกไปไกลมากนัก เพราะการที่จะดึงมันกลับมานั้นอาจจะไม่ง่ายอย่างที่ใจคิดก็เป็นได้"

อย่าปล่อยให้อีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเราต้องร้องไห้เสียใจ

อย่าปล่อยให้เขาเดินจากเราไป

เพียงเพราะเราแค่รู้สึกเหงา เราอาจจะแค่เหงา

ในช่วงเวลานั้นเท่านั้นเอง แต่เมื่อความเหงา

จางหายไปเราเองก็จะกลับมารู้สึกกับเขาคนนั้นเหมือนเดิม

หากแต่เราปล่อยใจให้เคลิบเคลิ้มล่องลอยไป

และเมื่อเราได้เดินทางกลับจากความเหงาแล้ว

สิ่งที่พบว่าหายไปกลับกลายเป็นคนที่เคยยืนอยู่ข้างๆเรา

เขาคนนั้นก็ได้จางหายไปพร้อมกับความเหงาของเราแล้ว

เพราะเรากำลังเข้าใจผิด ไม่ใช่ในตอนแรกหรอกที่เรารู้สึกเหงา

เป็นช่วงเวลาต่อจากนี้ไปต่างหากที่เราสามารถเรียกมันได้เต็มปากว่า

"ความเหงา"

เพราะจากนี้ต่อไปเขาคนนั้น คนที่อยู่ข้างๆ

เราตลอดมาเขาจะจากเราไปอย่างไม่มีวันย้อนกลับมาหาได้เราอีก...

การปล่อยใจเพื่อคลายความเหงาในครั้งนี้

อาจจะทำให้เราต้องเสียใจก็ว่าได้

เพราะสิ่งที่เรากำลังจะกระทำอาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่เราต้องการก็เป็นได้

เพราะช่วงเวลาของความเหงาที่เราสัมผัสอยู่นี้

อาจจะไม่ได้ยาวนานอย่างที่เราคิด

เมื่อความเหงาเดินจากเราไป เรื่องยากๆ

อาจจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ก็เป็นได้

เพียงชั่ววูบหนึ่งในความเหงา

ที่เราปล่อยหัวใจให้ล่องลอยไปอย่างอิสระ

อาจจะเป็นการทำร้ายคนที่เรารักไปในตัวก็เป็นได้

ก่อนที่เราจะสูญเสียเขาผู้เป็นที่รักไป

ในเมื่อเรารู้ว่าผลลัพธ์ที่จะตามมาเป็นอย่างไรแล้ว

เราเองก็ควรเลือกที่จะทบทวนและใข้เวลาคิดให้ดีก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน

เมื่อคุณเองก็มีคนที่คุณรักอยู่แล้ว

ก็ไม่จำเป็นอีกที่คุณจะต้องไปมองหาใคร

หากแต่คุณจะมองว่านำมาเพื่อแก้เหงาเท่านั้น

แล้วคุณคิดว่าคนที่คุณนำเขามาแก้เหงา

นั้นจะรู้สึกปลาบปลื้มดีใจบ้างไหม

ถ้าเขาได้รู้ว่าเขาเป็นเพียงแค่"ยางลบ"

ก้อนหนึ่งที่ต้องคอยมานั่งลบความเหงาที่เกิดขึ้นกับตัวคุณ

อย่าให้คนอื่นต้องมารับผิดชอบ

ความเหงา

ที่ไมได้เกิดจากตัวเขาเลย

ความเหงามันเกิดจากตัวคุณ

ตัวคุณเท่านั้นที่จะค้นพบวิธีแก้ปัญหา

ไม่แน่คุณเองอาจจะมียางลบก้อนอยู่ก้อนหนึ่ง

ที่ใช้ลบความเหงาซ่อนอยู่ในตัวก็ได้

ลองหาดูแล้วหรือยังล่ะ ถ้ายังก็ลองค้นหาดูก่อนนะ...

แต่ถ้าคุณยังเผลอใจทำสิ่งที่เกินเลยไปมากกว่านี้อีก

จะมีใครเล่าที่จะยังให้อภัยคุณได้อยู่เสมอ...

Credit By...[The_MusiCal_oF_[Love]

"ความเหงา"เกิดขึ้นได้ในทุกๆ สถานที่

edit @ 2007/06/23 11:44:24